"Dom na szczycie klifu" to powieść która całkowicie mnie pochłonęła. Od pierwszych stron trzyma w napięciu.
"Dom na szczycie klifu" to histerio Dory, która postanawia uporządkować sprawy z przeszłości. Gdy miała 9 lat wraz z rodzicami rodzeństwem mieszkała w domu na skraju klifu. Pewnego wakacyjnego dnia matka poleciła dziewczynką zaopiekować się młodszym bratem. Dziewczyny postanowił iść nad wodę. Chwila nieuwagi i chłopiec znikł bez śladu. Ciała nigdy nie odnaleziono. Tragedia ta stała się przyczyną rozpadu życia rodzinnego.
To opowieść o ludziach, którzy nawzajem obwiniają się z powodu zaginięcia 3 letniego Alfiego,
Po 10 latach każdy z członków rodziny ma nadal wyrzuty sumienia i próbuje znaleźć odpowiedz na nurtujące go pytania: Co się przydarzyło chłopczykowi? I czy to moja wina?....
Książka, która zawiera dużo emocji i nie można przejść obojętnie wobec tej pozycji.

Ulubiony cytat:

"Miłość to dziwna rzecz (...) To jak z tym sadem. Spójrz wokół siebie. Teraz nie bardzo jest co oglądać, prawda? Wygląda sennie, wręcz żałośnie. Ale to tylko część cyklu. Zima, wiosna, lato jesień. Prawdziwa miłość, to znaczy szczera, głęboka miłość, jest właśnie taka. Zapuszcza korzenie, rośnie i zmienia kształt. Czasem zdaje się słaba, innym razem w pełnym rozkwicie. Nic nie jest zawsze takie samo. Wszystko się zmienia, życie idzie naprzód. Ale jeśli miłość jest prawdziwa, jak ta spajająca rodzinę, to zawsze bulgocze pod powierzchnią i tylko czeka, by wybuchnąć z pełną mocą".
 Hannah Richell "Dom na szczycie klifu"
 
Moja ocena: 10/10

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/Dom_na_szczycie_klifu-p-31048-1-30-.html

"Światło między oceanami" M.L. Stedman to przepiękna, poruszająca powieść o niewłaściwych decyzjach, o szczęściu z którego tak trudno zrezygnować. Tę debiutancka książkę najlepiej opisuje mój ulubiony cytat, zamieszczony poniżej.

Ulubiony cytat:

"Dobro i zło są jak cholerne węże, splatają się ze sobą tak ciasno, że człowiek nie potrafi ich rozróżnić, dopóki obu nie zastrzeli. Tyle że wtedy jest już za późno."
M.L.Stedman "Światło między oceanami" 
 
Moja ocena: 8/10

źródło okładki: http://www.wydawnictwoalbatros.com/ksiazka,1284,35...»

"Obietnica gwiezdnego pyłu" to historia o miłości i poświęceniu, o prawie do śmierci i szansy na życie.

W wyniku tragicznego wypadku Elle popada w stan śmierci mózgowej, Kobieta bała się zawsze długiego, powolnego umierania. Jej mąż - Matt jest bliski wyrażenia zgody na odłączenie żony od aparatury podtrzymującej życie, kiedy okazuje się, że Elle jest w ciąży. Matka Matta uważa, że synowa nie chciałaby być sztucznie utrzymywana przy życiu, bez względu na okoliczności. Ich konflikt znajduje finał w sądzie.

"Obietnica gwiezdnego pyłu" to powieść, które długo pozostaje w pamięci. Czytając ja czytelnik zadaje sobie pytanie jak on by postąpił. Jest to książka wobec, której nie da się przejść obojętnie. Wciąga od pierwszych stron i czyta się w napięciu, będąc ciekawym jaką decyzję podejmie mąż.

Ulubiony cytat:

"Wychodzę za niego, bo podziwiam jego inteligencję i dobroć. Wychodzę za niego, bo już jest częścią mnie. Bo jest jedyną osobą, która zawsze wiedziała, co kryje się w moim sercu. Bo ufam, że będzie wiedział, czego potrzebuję, kiedy sama nie będę mogła tego dociec".
Priscille Sibley "Obietnica gwiezdnego pyły"
 

Moja ocena: 10/10

źródło okładki: http://www.fabryka.pl/ksiazki/obietnica-gwiezdnego

Bohaterem powieści Scotta Stambacha jest Iwan Isajenko, który od urodzenia mieszka w Szpitalu dla Ciężko Chorych Dzieci. Dla zabicia nudy Iwan bardzo dużo czyta książki i wszystko zamienia w grę. Pewnego dnia jego poukładany rytm dnia niszczy przybycie nowej pacjentki, której początkowo Iwan nie darzy sympatią.  Niechęć szybko ustępuje i między dwojgiem młodych ludzi rodzi się uczucie, o którym żadne z nich nie śmiało nawet marzyć. Teraz Iwan,
Historia Iwana to wzruszająca opowieść o odnajdywaniu nadziei w najbardziej nawet niesprzyjających okolicznościach. Bowiem nawet niepełnosprawny chłopak w szpitalu, gdzieś w Białorusi może odnaleźć miłość i być choć przez chwilę szczęśliwy. Jest to opowieść o strachu przed światem i o bólu egzystencji.

Ulubiony cytat:

"Chyba ją kochałem - powiedziałem, kiedy już byłem w stanie to zrobić.
- Ona też cię kochała.
- Może.
- Kiedyś coś o tym wspominała.
- Co takiego?
- Powiedziała, że przy tobie zapomina o śmierci. Że ofiarowałeś jej lekarstwo na nią - samego siebie. I może na tym właśnie polega miłość, Iwanie".

Scott Stambach "Niewidzialne życie Iwana Isajenki"

Moja ocena: 7/10 

 

źródło okładki: materiały wydawnictwa

"Alibi na szczęście"
"Daj się porwać tej pięknej historii o miłości, przed którą nie da się uciec.

Przestań się spieszyć i pomyśl o tym, co w życiu najważniejsze.

Hania straciła wszystko. Jej życie zatrzymało się pewnego sierpniowego dnia. Przestała marzyć, a jedyne plany to te, które układa dla swoich uczniów.
Kiedy na jej drodze staje Mikołaj, Hania boi się zaangażować, ale on walczy o miłość za nich dwoje. Pomaga mu w tym jej przyjaciółka Dominika, której energia i poczucie humoru rozsadziły niejedno męskie serce. Jest też pani Irenka: prawdziwa skarbnica ciepła i mądrości - po prostu anioł stróż. To w jej nadmorskim domu, gdzie na parapecie dojrzewają pomidory, a kuchnia pachnie szarlotką i sokiem malinowym, Hania odnajduje utracony spokój, odzyskuje wiarę w miłość i daje sobie wreszcie prawo do bycia szczęśliwą.

To pełna nadziei opowieść o tym, że nic nie zamyka nam drogi do szczęścia. Bo szansa na nowe życie jest zawsze i tylko od nas zależy, czy zechcemy ją wykorzystać."

"Alibi na szczęście" to pierwsza część cyklu o tym samym tytule. Pierwsza część historii o miłości Hanki i Mikołaja. Jest po powieść o odnajdywaniu siebie po stracie bliskich osób i o nowym rodzącym się uczuciu. Z całych sił kibicowałam Mikołajowi, żeby udało mu się rozkochać w sobie Hankę. Każdy chyba chciałby mieć taką przyjaciółkę jak Dominika. Książka ta pochłonęła mnie bez reszty i z żalem patrzyłam jak mi stron ubywa.

Ulubiony cytat:

"W miłości trzeba się napracować. Ona przychodzi do nas sama. Nie wiadomo skąd i dlaczego. Ale to wszystko, co dla nas robi. Później musimy zajmować się nią sami. Kiedy jest za gorąco, schładzać, żeby się nic nie spaliło. Jak jest za zimno, podgrzewać, żeby coś nie zamarzło. Jak coś się dzieje zbyt wolno, to przyśpieszać, a jak coś goni, tak że tracimy nad tym kontrolę, to zwalniać, bo w pędzie łatwo przeoczyć coś ważnego albo trudno uchwytnego".
Anna Ficner - Ogonowska - "Alibi na szczęście"

Moja ocena: 10/10

źródło opisu: Wydawnictwo Znak, 2012

źródło okładki: www.znak.com.p

„Dziewczyna, którą kochałeś” przedstawia historie dwóch kobiet żyjących w zupełnie innym czasie i okolicznościach.Kobiet, które łączy ten sam portret.
Sophie i jej siostra prowadzą hotel i restaurację w okupowanej podczas I wojny światowej Francji. Ich mężowie musieli stawić się na służbę w obronie kraju. Sophie otuchy dodaje jej portret, namalowany przez ukochanego mężczyznę na początku ich znajomości.
Liv, żyje w współczesnej Anglii, jest młodą wdową po architekcie, Kobieta ledwo wiąże koniec z końcem, wszystko w domu przypomina jej o ukochanym. Ona czerpie otuchę z prezentu od męża – portretu pewnej kobiety. Okazuje się, że to portret Sophie, który chce go odzyskać jej rodzina.

"Dziewczyna, którą kochałeś" to świetnie napisana wielopłaszczyznowa opowieść o życiu, walce, nadziei, wierze i miłości.


Ulubiony cytat:
"Im wyżej człowiek się wdrapie, tym bardziej wszystkie zasady się zacierają, a to, co czarne albo białe, robi się coraz bardziej szare".
Jojo Moyes "Dziewczyna, którą kochałeś".

Moja ocena 9/10

źródło okładki: materiały wydawnictwa

„Córeczka” to wspaniały thriller psychologiczny, który wciąga od pierwszych stron a napięcie nie opuszcza do końca.To jeden z tych thrillerów, w których nic nie wydaje się być oczywiste.

Simone i Matt Porter to małżeństwo, które było szczęśliwe do czasu aż ktoś porwał ich sześciomiesięczną córeczkę - Helenę. Cały ich świat wywrócił się do góry nogami. Kiedy udało się im odnaleźć spokój, po 18 latach od tego wydarzenia, Simone poznaje Grace - młodą kobietę, która twierdzi, że jest jej zaginioną córką. Dowodem jest króliczek jaki ma przy sobie od zawsze. Simone chce jej wierzyć i czuję, że Grace może być jej Heleną. Jednak Grace znika następnego dnia a zdesperowana Simone za wszelką cenę chce odnaleźć kobietę. Nie spodziewa się jednak, że odkryje tajemnice, które na zawsze zmienią jej życie.

Ulubiony cytat:
"Życie jest po to, aby go doświadczać, powiedział,jedyne granice to te, które narzuca nam ciasnota naszych umysłów. Oraz strach. Nasz i cudzy". 
Kathryn Croft "Córeczka"

Moja ocena: 10/10 

źródło okładki: materiały wydawnictwa

"„Zostaw mnie” to intrygująca książka o lękach, przed którymi wszyscy staramy się uciekać. Gayle Forman przedstawia nam fascynujących bohaterów – mężów, żony, przyjaciół i kochanków – którym zdarza się popełnić błąd i się potknąć, ale którzy stają się dzięki temu lepszymi ludźmi i uczą się przebaczać. Tym samym dowodzi, że jest wnikliwą obserwatorką ludzkiej natury. Jej książka to wciągająca analiza współczesnego macierzyństwa wraz ze wszystkimi jego niejednoznacznościami, a także próba odpowiedzi na pytanie: co się dzieje, gdy dojrzała kobieta porzuca dom?"

Główna bohaterka - Gayle Forman ma 44 lata i jest zabieganą, pracującą matką. Nadmiar obowiązków w domu i pracy sprawia, że kobieta dostaje zawału i konieczna jest operacja. Jednak nawet wtedy gdy powinna odpoczywać, na jej barkach spoczywa cały dom. Zwolniona jest jedynie od obowiązków zawodów. Pewnego dnia mówi dość i postanawia opuścić męża i dzieci. 

 "Zostaw mnie" jest powieścią bardzo prawdziwą. Przedstawia prawdziwe życie o prawdziwych ludziach. Pokazuje jak nagromadzone problemy i zostanie z nimi samemu sprawia, że w człowieku coś pęka i postanawia on wsiąść do pociągu i odjechać, by spojrzeć na swoje życie z innej perspektywy. 
Po przeczytaniu tej książki, każdy już będzie znał odpowiedz na pytanie, dlaczego dojrzała kobieta porzuca dom?

Ulubiony cytat:
"Zatem nigdy nie wiadomo, co czeka na człowieka po drugiej stronie. Może to wcale nie jest aż takie straszne, że się nie wie. Może właśnie na tym polega życie."
Gayle Forman "Zostaw mnie"

"Blizny są jak tatuaże, tyle że kryje się za nimi lepsza historia".
Gayle Forman "Zostaw mnie"

Moja ocena: 7/10

źródło opisu: http://www.proszynski.pl/

źródło okładki: http://www.proszynski.pl/

 

"Cienie w Dolinie Słońca" to wielowątkowa powieść o rodzinnym dramacie, tajemniczych zabójstwach, miłości, tęsknocie i intrydze.
To moje pierwsze spotkanie z twórczością Alicji Flis i jestem nim pozytywnie zaskoczona. Autorka przepiękne wplotła opis przyrody w swoją powieść. Czytając, czuje się jakby tam się było. Cały czas czułam, jakbym stała obok i obserwowała zaskakujące wydarzenia.


Ulubiony cytat: :

"...myśli i czyny człowieka kładą się długim cieniem na jego duszy, bo każdy człowiek ma drugą stronę...".
Alicja Flis "Cienie w Dolinie Słońca"

Moja ocena: 10/10

źródło okładki: http://warszawskagrupawydawnicza.pl/